HAYAT MÜCADELE ETMEKTİR

Bazen bir şeyin olmasını çok ister ve bütün enerjimizi
harcayabiliriz.
Görevde yükselme sınavına hazırlanıyordum. Bir kaza
sonucunda, kolum alçıya alındı.
Sınava doğru düzgün hazırlanamadım. O da yetmezmiş gibi
sınav günü kimliğimi düşürmüşüm. Zar zor sınava yetişip, girebildim.
Bunca zorluğa rağmen yüzde yetmiş beşlik başarı gösterdim.
Ama hedeflediğim başarıya ulaşamadım.
Elimden gelenin fazlasını yapmama rağmen olmadı.
Sonra düşündüm, eş dostla konuşup, içimi döktüm.
“Olanda da olmayanda da bir hayır vardır.”
“Belki daha iyisi olacaktır.”
“Zamanın ne getireceği bilinmez.” dediler.
Böylelikle teselli buldum.
Yaşamda bir denge vardır. Olmasını istediğimiz her ne ise henüz
zamanı gelmemiş olabilir.
Bir şeyleri zorladıkça olacağı varsa da olmayabilir. Bazen yaşam
ağırlaşır her şey üst üste gelir. Dayanma gücümüz zorlaşır.
İşte o nokta da bırakmayı bilmek gerekebilir.
Teslimiyet göstermek, kabullenmek kişiyi rahatlatır. Elinden
geleni yaptıktan sonra olana rıza göstermek iyileştirir.
Önce direnip, çalışıp, emek verdikten sonra teslimiyet
anlamlıdır.
Yoksa hiçbir şey yapmadan, körü körüne beklenti acizliktir ve de
tembelliktir.
Sınava hiç çalışmadan girip, başarı beklenmemelidir. Başarı
tesadüf değildir.

Başarı gösterenlerin yaşamına baktığımızda ortada ciddi bir
emek vardır. Pes etmeden tekrar tekrar denemeler vardır.
Edison on bin başarısız denemeden sonra dünyayı aydınlatan
teknolojiyi icat eder.
Tarihin en çok satan yazarı Rowling, Harry Potter’ı gönderdiği
on üçüncü yayınevine, bastırmayı başarır.
Ayfer Tunç’un kitapları uzun yıllar beklediği ilgiyi görmez. Ama
o yazmaya devam eder. Günümüzde ise en çok okunan yazarlardandır.
Oğuz Atay, hayattayken eserleri pek ilgi görmez. Yazar pes
etmeyip yazmaya devam eder. Bugün, Tutunamayanlar kült
romanlardandır.
Başarıya giden yolda hayal kırıklıkları, umutsuzluklar olabilir.
Önemli olan yeniden denemek, vaz geçmemektir. Kazananlar
vazgeçmeyenlerdir.
Yorulduğunda, tükendiğinde en iyi ilaç zamandır. Zamanla güç
toparlanır ve yaşama devam edilir.
Babam hep şöyle derdi:
“Hayat mücadele etmektir.” Öyle değil midir?
Okulum bitsin iş bulayım. İş bulunca, evlenip yuva kurayım.
Başımı sokacak bir evim olsun böylece kiradan kurtulayım…
Bitmez hayalleri, sonu gelmez istekleri elde etmek için mücadele
eder dururuz. Ta ki yaşam sona erinceye kadar.
Yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkar, pes etmeden mücadele
ederiz.
Ne zaman mücadeleyi bırakırız işte o zaman yaşamın anlamı
kalmaz olur.

MUAZZEZ TOĞRUL