KİTAP FUARLARI
Çocukluğumdan hatırlarım, “Kitap okuma, ders çalış” sözünü. Köy
yerinde böyleydi, şehirleri hiç düşünemiyorum.
Bu sözden dolayı da kitap okumazdık ders çalışırdık.
Kitap; nedense yoldan sapma, kötü insan olma, kural tanımama
anlamına gelirdi.
Kitap okuyup da anarşist mi olacaksın?
Mahpuslarda çürürsün ha!
Sanırım anarşist diye yakalanıp, ekran karşısına çıkartılan insanların
önündeki kitaplar, toplumu çok korkuttu.
Neydi o suç aleti kitaplar…
Kitaplar devlet tarafından suçlu sayılmıştı, kitap okumanın cezası çok
ağırdı.
Aradan çok sular aktı, zaman geçti. Yetmişler, seksenler, doksanlar, iki
binler derken günümüze kadar gelindi.
Şimdilerde insanlara zorla kitap okutulmaya çalışılıyor.
Millî Eğitim Bakanlığı öğrencilerin sınavlardaki başarısızlığının
nedenlerini araştırması sonucunda, öğrencilerin okuduğunu
anlamadığını tespit etmiş.
Ülke çocukları okuduğunu anlamıyor; okuduğunu anlamadığı için de
matematikte, fende, sosyalde başarılı olamıyor.
Matematik sorusunu çözmek için, çocuğun öncelikle soruyu anlaması
gerekir.
Ne yapmalı?
Çocuklara kitap okutulmalı…
“Kitap okuma, ders çalış” söylemi yerini, “Bol bol kitap oku!”
söylemine bıraktı.
Okullarda çocuklara kitap okutulmaya çalışılmakta…
Geç kalınmış bir çaba…
Zararın neresinden dönerseniz kârdır.
Hâlâ da çocuklar kitap okuma konusunda yeterli motivasyona sahip
değiller, çünkü öğretmenler kitap okumuyor.

Öğretmenlerin büyük bir kısmı; kitap okumanın suç sayıldığı dönemin
çocukları.
Kitaplara mesafeli…
Öğretmenlerin yanı sıra son zamanlarda telefon, tablet, bilgisayar
bağımlılığı da çocukların kitap okumasında büyük bir engel…
Hep geç kalıyoruz.
Yetmişler, seksenler, doksanlarda yapmamız gerekeni, bugünlerde
yapmaya çalışıyoruz.
Bugünün çocukları maalesef teknoloji bağımlısı…
Bu bağımlılık sorunu sadece bizim ülkenin sorunu da değil, tüm
dünyada birincil sorun durumunda.
İşin kötüsü birçok ülke çocuklarına kitap okutmaya çabalamıyor, kitap
okutma derdine düşmüyor, onların öyle bir sorunu yok; zamanında
kitap okutma sorununu halletmiş, bilinçli bir toplum haline gelmişler.
Kitap fuarları tabii ki çok önemli, çocuklar üzerinde büyük bir etkisi
var.
Yetişkinler için de kitap fuarları büyük bir anlam ifade ediyor.
Fuarlar, kitaba verilen önemin büyük bir göstergesidir.
Kitap fuarlarına ciddi bir hazırlık yapılmaktadır, haftalar öncesinden
duyuru yapılmasından, billboardlara ilan verilmesinden anlaşılmakta…
Yazarların kitap fuarlarına davet edilmesi, söyleşiler, imza günleri
yapılması, kitabın önemini anlatmaya çok büyük katkı sunuyor.
Nereye önem verilirse, toplum o yöne kanalize olur.
Kitap fuarlarının illerde, ilçelerde yapılması tabii ki kitaba verilen
önemin en büyük göstergesidir.
Nerede bir kitap fuarı var, orada eğitime büyük bir katkı var demektir.
Gönül ister ki her yer kitap konakları, kütüphaneler, kitap kafeleri ile
dolup taşsın; yazarlar davet edilsin, söyleşiler yapılsın…
…
Üniversite mezunu birçok kişiden de şu sözü duyarsınız: Kitap
okumayı çoktan bıraktım, elime kitap almıyorum, kitap boş iş…

Ne zaman kitap okumanın önemsizliğine kanaat getirdin, böyle bir
kanı oluştu sende?
Akıl alacak gibi değil.
Bizim ülkede mangalda kül bırakmayanlar, atıp tutanlar en az kitap
okuyanlar…
Adamların bilmediği yok…
Her konuda fikirleri var.
…
Özet olarak kitap fuarları yadsınamaz, önemli bir etkinlik…
İnsanlar kitap fuarlarının kıymetini bilmeli, gereken ilgi, alaka
gösterilmelidir.
Küçüğü, büyüğü olmaz katkının; katkı katkıdır, kitaplara, yazarlara
gösterilen ilgi en büyük katkıdır.
Kitap fuarlarına ne kadar çok katılır, maddi, manevi desteği verirsek,
kitaba verilen değer gösterilmiş olur.
Haydi öyleyse!